Fasting! …If you are a health conscious person, I am quite sure that most of you would be already practicing the same on a periodic basis. Couple of days back I had an interaction with a naturopathist. He reminded me on the importance of fasting as a healing strategy.

Don’t give up your ‘five meals a day’ all of a sudden in the name of fasting even if you are a healthy person. It might collapse you being exhausted.  First of all give up your intermittent food and limit to “three meals a day”. Then face the challenge slowly, giving up one meal a day, then two and so on. And replace the missed meals place with fruits in your tummy. Once your body is tuned to sustain without food, have a water fasting day [have water alone] or fruit fasting day [have fruits alone].

Now what about regularizing this? Fast on a periodic basis, weekly, biweekly or monthly depending on your physical conditions.

And obviously if you are fasting regularly, your body is tuned for that and hence you can take fasting without much preparation.

After fasting don’t intake heavy food immediately. Again tune your tummy slowly, initially with some juice, rice soup or so and so. After a few hours you will be ready to have your usual meals.

I used to fast in the night once in a week for many years (can’t be strictly called as fasting, as I take some light food). And I used to get hungry then. But this time when I had taken the whole day fasting after proper preparatory steps, I didn’t feel to be hungry. Obviously I was tired by next day morning; still it was soothing experience and a proper rest time for my tummy.

Raise the curtain of your life and always be present on the stage facing the claps and stones.

 

You can’t be without me

As I am the girl for your soul

You are fooling yourself when

You just make me go away

Wrap your arms around me

As you want me as much as I do

Hug me tight from my back

As our hearts do beat as one

The power of his eyes

The magic of his fingers

The naughtiness of the all

In him make her so hooked

And inseparable from him.

It was a clean murder. Still no one was much concerned. No one even said a word about her. Normally when someone is no more, people start pitying them, say good words about them. But nothing like that happened in her case now. She was my ever best friend. So it is indeed an irreparable loss for me.

But what can I do?

In this world it’s me only who can’t ever forget her. Two waterfalls have already begun from my watery eyes. I feel so lonely without her. She could only make me complete. Without her I am just a piece of lifeless flesh and bones.

Oh! God, I need her back at any cost.

Now I pity myself for killing her over the intuition of my logical brain. At that time there had a fight between my logical brain and emotional mind. And finally the logical brain won ever the poor emotional mind.

Yes, I am the murderer of my own emotional mind. I killed her and buried her deep inside my heart.

“Please come back my friend, and let me be with you”

 

Whimsical waves humming for you

Welcoming you all to my new home

Tweaks and polishes are going on though,

I am thrilled to be dancing with words

While making these stairs to your souls

Hello!!!! I’m back! I know I’ve been silent here for a week. Now I am so thrilled to greet you all in my self-hosted blog. All of my followers from wordpress community are transferred to this new blog.

Why don’t you have a look around my new home? If you face any abnormalities, please let me know.

Join me on this new journey, rooted in your own love.

Never am I nervous on any harsh realities

But I simply enjoy being virtual

Being virtual in a world of words.

version 1:

Son   : Mom, why are you never getting tired ?

Mom : How can I, when you are my first priority?

 

version 2:

Son   : Mom, why are you never getting tired ?

Mom :  I don’t mind being tired when you are there all around me.

Why can’t I be over confident?

I don’t understand when my confidence turns out to be overconfidence..

Is there a gap between the two, segregating them?

Have you identified that gap..?

A positive vibe is there in ‘confidence’ while it becomes negative in overconfidence. Why do people tell in this way?

Self-confidence comes from within. So why should one be bothered on what others do?

Above all, does it really matter, whether it is confidence or overconfidence..? Even if it is over confident, either we will work hard to achieve it or we will fail and learn from the mistakes..so what’s wrong in being either way?

ഒരാള്‍ക്ക് രണ്ടുപേരെ പ്രേമിക്കാന്‍ കഴിയുമോ, ആത്മാര്‍ഥമായി തന്നെ? പക്ഷെ ആത്മാര്‍ഥതയെ എങ്ങനെ നിര്‍വചിക്കും? ആ നിര്‍വചനം അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരിക്കും എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന്‍റെ ഉത്തരം. രണ്ടുപേരെ പ്രേമിക്കാന്‍ കഴിയുന്നെങ്കില്‍ അതില്‍ ആത്മാര്‍ഥത ഉണ്ടാവില്ലെന്നാണു എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. എന്നാലും ആത്മാര്‍ഥതയുടെ അര്‍ഥം ഒന്നു മാറ്റിപ്പിടിച്ചാല്‍ അങ്ങിനെ കഴിയില്ലേ? അവിടെ സത്യത്തില്‍ ചതിയോ വഞ്ചനയോ ഇല്ലല്ലോ, ഉള്ളതു സ്നേഹം മാത്രം അല്ലേ, എന്നും ചിന്തിക്കാമല്ലോ?

പിന്നെയുള്ളത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്‍റെ വീക്ഷണമാണ്. ഒരേ സമയം രണ്ടുപേരെ പ്രേമിച്ചു നടന്നാല്‍ സമൂഹം പറയും അതു ‘ചതി’ ആണെന്ന്. ഒരാളെ ഒഴിവാക്കിയ ശേഷം (ഒഴിവായ ശേഷവും ആവാം) മറ്റൊരാളെ സ്നേഹിച്ചാല്‍ അതു കുഴപ്പമില്ല. അതാണു നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്‍റെ വിലയിരുത്തല്‍. രണ്ടാമത്തെ സാഹചര്യത്തില്‍ ഒരാള്‍ വഞ്ചിക്കുന്നത് അയാളുടെ മനസ്സിനെത്തന്നെ അല്ലേ. ഒരു കാലത്തു ആത്മാര്‍ഥമായി സ്നേഹിച്ച വ്യക്തിയെ മനസ്സീന്നു ഇറക്കിവിട്ടിട്ട് എങ്ങനെ അവിടെ മറ്റൊരാളെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാന്‍ കഴിയും? ഒരിക്കലും ഒരാള്‍ക്കും അതിനു പൂര്‍ണ്ണമായും കഴിയില്ല,സ്വയം അങ്ങിനെ വിശ്വസിപ്പിക്കാനല്ലാതെ.

സ്നേഹം സത്യമാണ്. അതു തെളിയിക്കപ്പെടുന്നത് കാലത്തിന്‍റെ മുമ്പിലാണ്. അതൊരിക്കലും ക്ഷണികമായ ഭ്രമത്തില്‍ നിന്നുള്ളതല്ല. ശാശ്വതമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു മനസ്സിനു മറ്റൊരു മനസ്സിനെ മാത്രമേ സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിയൂ, മറ്റ്‌ “ഒരേയൊരു മനസ്സിനെ” മാത്രമേ സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിയൂ.