Tag Archives: grief

Nervy in the divine Temple of acceptance..

Hiding from the self Mind turns inwards Wearing many hats When lost in pain. Without letting in Silence to break The emotive heart, Without letting tears To form a stream, The self pulls off From the screen         Allowing the mind To repress the woe The game goes on.. An emotion peeks in, and I stop.… Read More »

I will never leave you alone

“എന്നും നിങ്ങളെന്‍റെ കൂടെയുണ്ടാവണം. എന്‍റെ കണ്ണടയുവോളും എനിക്കു നിങ്ങളെ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കണം.” ഇതൊന്നും ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ല. എവിടൊക്കെയോ കേട്ടു മറന്ന ചിലതു. ഞാനതിനെ ഒന്നൂടൊന്നു മനസ്സിരുത്തി വായിച്ചപ്പോള്‍ മറഞ്ഞിരുന്ന സ്വാര്‍ഥതയാണു കണ്ണില്പ്പെട്ടതു. അതല്ലേ സത്യം? എനിക്കു ജീവിക്കാന്‍ നിങ്ങളെ വേണം എന്ന അന്തര്‍ലീനമായ സത്യം. സ്വാര്‍ഥത നിറഞ്ഞ സത്യം. ——– “Oh God, please don’t take him away from me as long as I am alive” Such a lovely prayer, no..? What do… Read More »