Statistics reveals that mother is the primary care giver for more than four out of five children in a single parent family.

And why not father?

Of course biological aspects are there advantageous to a mother. But above to that why cant father create that intimacy with their kids..? (of course there are, I know. But my point is considering the total percent). 

What’s the mind block with those fathers who fail to grow up their children in a  single parent family..? Or is it all played by the law..? Or is it like he is incapable to grow his child alone..?

Child : Why are you scolding me, mom?

Mom : Because you are crossing the limits .

Child   : Dear mom, when you scold me, I will start crying. Seeing me crying, you will feel very bad. So why do you want to make both of us worried by scolding me?

Mom  : Pling !!

The little boy went for exploring

Mamma banned him out of worry

The kid was confident of winning

Mamma appreciating his passion

Assured to be with him in his exploits.

Daughter :Mom..what a surprise! How long it had been since we met.

Mother    : I took duty off and thought to give you a surprise.

Daughter : My sweet mom, what have you brought for me..?mussel

Mother    : Here it is..open this..your favourite item

Daughter : wow… Mom, how long had it been I tasted this!  Love you mom..

Mother    : Don’t you know how to prepare this..?

Daughter : Yes Mom,  I know. But he don’t like this.

Mother    : So what..why can’t you prepare it for yourself?

Daughter : Oh my mom, I am your daughter and I know you never prepared dishes which me and dad didn’t like. I have never seen you preparing something for you alone.

Mother    : Yeah.. true..but his taste is not matching with yours too..

Daughter : Hmm..I make whatever he wants only even if it is not as per my taste. I think, I even forgot about my favourite items.. And now I love his tastes too, as much as I love him..

അമ്മമാര്‍ക്കു സമര്‍പ്പിച്ച കുറെ പോസ്റ്റുകള്‍ വായിച്ചു. എല്ലാം നല്ല ഒന്നാന്തരമായിട്ടുണ്ട്. ആ ഇമോഷന്‍സിനു പുറകിലെ ആത്മാര്‍ഥതയെ തീര്‍ച്ചയായും ഞാന്‍ അംഗീകരിക്കുന്നു.

പക്ഷെ എനിക്കു മനസ്സിലാവാത്തതു രണ്ടു കാര്യമാണു.
ഒന്ന്- മദേഴ്സ് ഡെ യുടെ അന്നു മാത്രം ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹം..എന്തോ എനിക്കതു ദഹിക്കുന്നില്ല..

പിന്നെ, രണ്ടാമത്തെ കര്യം – വാക്കുകളിലൂടെ മാത്രം,  മതിയൊ ഈ ഇമോഷന്‍സ്, അതും ഇങ്ങനെ ഒരു ഡെ ഉള്ളതുകൊണ്ട്? സ്വന്തം അമ്മയ്ക്കു വേണ്ടി നമ്മള്‍ എന്താണു ചെയ്യുന്നത്? ഒരു നിമിഷം ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കു.

ഞാനടക്കമുള്ള ഈ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗം പാസ്റ്റ് നെ എളുപ്പം വിസ്മരിക്കാന്‍ ശീലിച്ചിട്ടുള്ളവരാ.അതുകൊണ്ടാവും വളര്‍ത്തിവലുതാക്കിയ അമ്മയുടെ ചോരയും നീരും വറ്റി തീരുന്നതു കാണാതെ പോകുന്നത്. അല്ലെങ്കില്‍ ചെറുപ്പത്തിന്‍റെ തിളപ്പില്‍ അമ്മയുടെ സ്നേഹം ‘അതവരുടെ കടമയല്ലേ’ എന്നു പറഞ്ഞൊഴിയാന്‍ കഴിയുന്നത്.

mother‘തന്‍റെ കൈ എല്ലായിടത്തുമെത്തണം, അല്ലെങ്കില്‍ കര്യങ്ങളൊന്നും ശരിയാവില്ല’ ഇങ്ങനെ അമ്മമാര്‍ ഇടക്കിടെ പറയാറുള്ളതു കേള്‍ക്കാറില്ലേ. പക്ഷേ, ഹൌസ് കീപ്പിങ് അമ്മമാര്‍ക്കു മാത്രം പറഞ്ഞിട്ടുള്ള വിഷയമൊന്നുമല്ലല്ലോ?
ആ പറച്ചിലില്‍ അവള്ക്കൊരു നിഗൂഢമായ ആനന്ദമുണ്ടായിരിക്കാം. എന്നിരുന്നാലും ഒരു കൈ തന്നു സഹായിക്കാന്‍ ആരുമില്ലല്ലോ എന്നു മനസ്സു തേങ്ങുന്നുമുണ്ടാവില്ലേ?

അമ്മയെ സഹായിക്കൂ, അമ്മയുടെ മനസ്സറിയൂ, അമ്മയെ സ്നേഹിക്കൂ..